پایداری ساختار نخ

نخ نوعی نساجی است که با الیاف مختلف نساجی به یک محصول ظرافت خاص تبدیل می‌شود که برای بافندگی، طناب‌سازی، نخ‌سازی، بافندگی و گلدوزی و غیره استفاده می‌شود و به نخ الیاف اصلی، رشته پیوسته و غیره تقسیم می‌شود.

ظرافت نخ را می توان به روش های مختلفی مانند عدد، شمارش متریک، شمارش امپراتوری، دنیر و غیره بیان کرد (به شماره نخ مراجعه کنید). پیچش نخ بر حسب تاب بر متر یا اینچ بیان می شود.

نخ و نخ پشمی معمولاً برای نساجی ژاکت های پشمی، ژاکت، جلیقه پشمی، روسری، کلاه و دستکش و بافتن لوازم مختلف لباس بهار و پاییز علاوه بر گرما، بلکه برای کارکردهای تزئینی نیز استفاده می شود.

1) چگالی فله: منعکس کننده ویژگی های انباشته فیبر.

2) زاویه پیچش، پیچش و غیره الیاف: منعکس کننده صاف بودن الیاف در امتداد محور نخ.

3) تعداد رشته ها و جهت پیچش:

4) چگالی خطی (قطر) و ضریب تغییرات: منعکس کننده ضخامت و تغییر نخ است.

5) نیروی بین الیاف (ضریب اصطکاک، نقطه درهم تنیدگی، قطعه عمل یا طول لغزش و غیره): نشان دهنده پایداری ساختار نخ است.